Тры кітайкі — фарбуюць яйкі

Калі пад небасхілам краіны сустракаюцца некалькі кухараў, чакай смажаннага. Як яешня вачунья на патэльні, краіна ірвецца пад відэльцамі псэўдабізнесноўцаў ад улады, якія да гэтага моманту не ведают, што лепей соль, перац, кетчуп ці маянэз, у ты самы момант калі за бугром іх чакае ланч з некалькіх дэлікатэссаў набытых на нафтадаляры ва»Елісейскім». Гэтак званы «куранёнак тытуня» зраблены у межах краіны па старому рэцэпту і прыгатаваны з дапамогай вуцюга ўжо знік са сталоў вялікіх дзяржаў як халестарынавая атрута. Калі ўсе больш алігархаў тлушчыцца ад самай дарагой ежы, простыя людзі фаршыруюць сабе кашамі і іншай геназмянеённай халтурай, абракая сабе, другое прышэства сустрэць у вобразе плясмассавай муміі-лялькі. Малочныя рекі ды кісельныя берагі не толькі забыты анахранізм, але ўжо не легенда ні казачка, а забытая гісторыя народу які нікалі ні існавал.
Read more…

Сонейка з капусткі…

прайшоў у вантропах глістапад — гукай зімовую вясёлку для робят

Мы ўжо неаднолькава кідалі свай погляд у старонку беларускага лесу, які кожны выхаваны чалавек ласкава называе зялёнай аптэкай. На кожным кроку можна сустрэць труса і вавёрку, пагуляць ў хаванкі з кабанчыкам ці побач з мядзведзем паласьніца салодкай малінай. Некалі вельмі шмат народу жыло, да і шастала па лясах, хто з думакай добраю, а хто і злыдням вынюхваў, каб ды чаго падцібрыць. Тут да там у лясах першыя прадпрыймальнікіп хавалі ад нахабнай савейскай улады і ланцуговых аніськіных, самагонныя апараты, ці капцільні …а як жа ні хаваць, калі гэта есьць сваё…
Read more…

Хэлоўін у драздах

З праграмуляй па ўсходнему партнерству за нашу мяжу, вёрджынаўскай беларусі, лезуць не толькі так напаганяленныя дэмакратычныя каштоўнасьці, але і сумнявальнага відона наркаманскія свята. Разтыражаваныя црушна-мцівішнымі ідзеолягамі бруд і здзек павінны змяніць на тысячагоднім пасту старажыта славянскі, адвечны дзень — дзяды. Амерыканскія счатаводы душ кожны дзень напаўняюць сваю скрыню, стоадсоткавымі прэтэндэнтамі-інгарадзіентамі дапоўняльнікамі рэцэптуру смажанкі-чалавечаскай. Гэта не сьнілася ні Босху, ні пасце Гойя, калі па радыё, тэлевізарах, інтэрнэтах і іншых сродках массавай дэфармацыі за мест традзіцыйных сто грамаў ільецца бутафорскі спам. Кожны чэсны чалавек у гэты істотны дзень узгадывае своіх продкаў, далучаясь да адвечнай парадзігмы беларускасьці. Толькі поўны адмарозак мажа забыць гэта праменяў на мульцяшнае тіма бэртанаўскае лайно. 
Read more…

Маленькая Вера — атамная Вера

Кажыся заўсёды моцныя света не бралі ў зачот простыя чалавечыя пачуцці мары-скіпідары і іншыя сюсі-пусі. Чалавек хоць і гучала ганарова але гэта ганаровасьць яму а ні як ні палагалася, да і з краіны хаты-чытальнш зрабілі рэальную пацёмкінскую лачугу. Працоўны лепей разбіраўся ў вінных нашлёпках-кальерэтках, чым у шэрахаватасьці клясікаў научнага камунізма. Калі пачалі народ выцягваць з кіно, хапаць на вуліцах абібокаў, а гарэлкай гандляваць з 11-00 гадзін ранніцы, адразу стала ясна — капец- прыплылі…
Read more…

Касмічныя аб’едкі

Па новой гіпоцізе разумнікаў з вышэйшай адукацыяй, ужо не толькі старажытныя яшчары-гарынычы былі знішчаны з ліку плянеты асцяройдным апакаліпсісам, але ежа чалавечая – маманты. Можа гэта й так , канешне выбух суперновы побач, па касмічным меркам, з сонечнай сістэмай, устроіць тутка джажмэнтармагедон печку мікрахвалёўку, але чалавецтва ўсёроўна не павінна гадзіць й паскудзіць, так кажам, на заднем двары нашага лецішча. Ужо дачакаліся, усяго некалькі астранаўтаў, за пэўны тэрмін часу, накапілі адходаў й шпульнулі іх з касмічнай вышыні, ў выхлядзе аграмаднай ільдзяной глыбіны, матулі ў бок, зямлі, падалей ад сваёй капсулы станцыі.


Read more…

Сталінскі вампір (помста Хрушчова)

В ўмовах сучаснага выжывання, чалавек апошніх часоў, ужо не глядзіць на тое, што пракручываецца прама навокал яго носа, змяняя ўражанні ад наваколля на более мерканцільныя траблы, дзе, што свіснуць, каго падставіць, як вымудрыць і каб за гэта яшчэ нічога не было. Грошы зарабляюцца аграмадныя (нічога дзіўнага, навакал столькі АЭС), але жыццё танней не становіцца,толькі яшчэ большую хуткасьць набірае бытавуха, вавёркава калеса, захапіўшае ў каруселячную гонку не толькі дарослых але і дзетак.
Read more…

Стоўнтэрапія – пілюля пралітарыята

Імкнення чалавецтва да прыгажосцi высветлiла не толькi добрыя i светлыя старонкi жыцця дрэўняга неалiтаўца, але i дакранулась да самотных i непрыгожых момантaў і паломак у мазгавых вадкасьцях хомасапiянса, акiя тады абслугоўвалісь першымі прымітыўнымі праграммамі, напісанных пры дапамозе банальных піратскіх версій бэйсіка. Каменнае стагодзе ў межах здароўя заўсёды карыстаўлася рознымі прыбамбасамі, каб расшырыць межы праміціўнасьці ў бок большай дасканаласьці «народнай кемлівасьці«.
Read more…

Белы лес – чысты лёс

Находзiць час, й проста неяк неабходна ў адзiны момант вызначыць парадзiгму узаемаадносiн каранных паняццяў: лес альбо лёс… Тут мы не будзем абгрунтоўваць заюзанныя брэнды пiарцiзаншчыны, так добра iнтэрпрэцiраваныя генеальным тварам каўказкай нацыянальнасьцi, на рагу адчування поўнай дупы, схаваўшысь ад традыцыйных практык, выюзаў сабе ўсямiрную славу лiтаратара Ёзi, вымушаў насельнiцтва ратавацца як кожны можа сам, й у тую ж гадзiну самапiярыцца прымярая на сабе кальку велiкаэмперскага афiцэрства…
Read more…

Помста Сталіна

Яшчэ да энцыклапідычных часін, чалавек-разумны перекаштаваў на густ кожную раслінку, што квітнела на заднем двары яго, упрыгожыннай аўтарскімі шпалерамі, утульнай трохпакаёвай пяшчэры, й ведаў дзе і які расьце хрэн. З дапамогай пачатковых селекцыённых вышукванняў ужо тады першыя садаводыя марылі аб суперрасліне, якая дапаможа і дом пабудаваць, і сына выпесьціць, і накарміць большую палову першапачатковага людаедскага міру. Так веганы-растаманы крок за крокам пачалі рэзаць падсечным зямлеробствам плоць качэўнікаў-паляўнічых і рыбаловаў-аматараў.


Read more…

Памяркоўная пандэмія не можа перэфарматаваць беларускі вінчэстэр

Амерыкосы ніколі не думалі, што іх атамны эксперымент над насельніцтвам краіны усхадзяшчага сонца прывядзе да зузім супрацьлеглага эфекту. Краіна якая здавалася растаптана, цехналёгіяй спякотных радзіцыйна-праменевых саракавых, праз некаторы тэрмін часу сама задавала модныя рухі на прасторы навукова тэхнічнага прагрэссу. Трымая залаты ключык ад трэццяга стагодзя, японскія геніі пусьцяць не кожнага у тэатр андройдаў-гітарыстаў, нана-сакуры ды складаючэй хокку ды танку Фудзіямы.


Read more…

Страница 3 из 41234