Атамная лучына — Горад

Нуклеарных дум паэма
Працяг. «Горад».

У паперэдніх частках:
Янка марыць стаць атамшчыкам.
Пад час чыгуначнай вандроўкі
яго абразіў Нячысьцік Д’ябла,
каб скрасці вялікі беларускі сакрэт,
і накіраваў у будучыню.
Зруйнаваныя тут
Ўсе межы
У сталовых прэкрасная
Дыетычная ежа!

Ярыла Пшанічны

Ярыла Пшанічны

З лясоў грыбы
Самі сабе збіраюць
Смажацца ў алеі
Людзей заклікаюць!

Кот скраў язык
І амерыканцы чакаюць
Вопытаў вынікі
Сярод пустыні самі растуць
Саўрэменныя палікліннікі!

Тут і авечкі, бараны
Кролікі
Нават ізлечацца тут
Алкаголікі!

Пячонкі
Прасвеціш атамам, радыяцыяй
І можаш бочкамі
Бухаць цэлы тыдзень
Май рацыю!

Зайдзеш
У піуны амбар
І за хвілінку
Пашырыш абшар

Па бульварах гуляюць
Атамныя дзяўчыны
Ідзі са мной —
На вуха шептам клічуць —
Пакажу вам радзіму!

Вылечваюцца калекі
З моладзю разам
Адрываюцца на дыскатэке

Горад шчасьця жыве, дышыць
Для сям’і
Двайняты – не навіна
За раз нараджаюцца
Дванадцаць і болей
Аднолькавых
Людзей- іспалінаў!

Жыццё — кайф
Ніякага гемара
Рассмакталась
Над Беларуссю
Залежнасьці цемра!

Працяг будзе
паэзія і проза жыцця
Ярыла Пшанічны


Добавить статью в закладки

Comments are closed.