Споведзь будаўніка Астравецкай АЭС

Дарагая рыдакцыя газеты “Мирный Атом”, нядашна ўзнаў пра вашу газету, с інцерэсам іё прачытаў і вось вырашыў вам напісаць. Не магу астацца ў старане ад этай важнай праблемацікі асабліва як вернуўся з Астравецкага раёна. Вот напісаў вершык пра сваё горкую долю, можа вы заінцерэсуецеся.
Ян Зачот

На АЭС, на Астравецкай Я да дзевак не хадзіў Бо эрэкцыю навечна У рэактары згубіў

На АЭС, на Астравецкай Я да дзевак не хадзіў Бо эрэкцыю навечна У рэактары згубіў

Дайце хлопцы ў рукі скрыпку
Арфу, бубны ці арган
Праспяваю вам пра тое
Як знявечыўся пацан

Ночкай цёмнаю сустрэўся
Я з дзяўчынай на рагу
У мяне хрэн застарэўся
Я нічога не магу

Спрабаваў як ашалёны
Ўтаркнуцца ў яе
Не выходзіць, хоць ты трэсні
Дупа ходу не дае

Камасутру я чытаю
І таблетак маю стос
А яна штовечар лечыць
Застарэлы кандыдоз

Не магу ўжо любіцца
Каля плоту ўначы
Не магу як рыба біцца
Аб халодныя карчы

Экалогія дастала
Радыяцыя грызе
Йоду мала, цынку мала
Кальцый моцы не дае

На АЭС, на Астравецкай
Я да дзевак не хадзіў
Бо эрэкцыю навечна
У рэактары згубіў

Ян Зачот


Добавить статью в закладки

Comments are closed.