Чым нам дапаможа грыб-гнайнік?

Псэўдасацыальная анціалкагольная рэкляма па айчыннаму тэлебачаньню ўжо ад’ела палову мазгавых клетак. Мясцовыя кашпіроўскія і чумакі нехавая сваіх мерканцільных зацікаўлінавасьцяў здзекваюцца над насельніцтвам. У той час калі правая дзяржаўная прапаганда заганяе клюшкай чалавечую шкварку і чарку праз выцвяразальнікі ў лядовыя палацы, левая мэтанакіравана пралажыла добрую лыжню да таннага бухалава на кожны дзень. Логікі ані кроплі, але жывыя трупчатыя і пласцінчатыя выкапні яшчэ за доўга да прыезду чалавека з Эдэму, перамаглі на агульнай фазэндзе Зямля сусветнае зло – алкагалізацыю юніверсуса.

Даўна вядома з гісторыі, што алкаголь з’яўляецца моцнай зброяй массавага знішньня карэннога насельніцтва. Танную бомбу заўсёды выкарыстовывалі гэтак званыя цывелізаваныя “ня дзікія” больш прадвінутыя народы каб пашырыць арэол сваего паселеньня. Так розныя еўрапецы ды расеяне за невялікі тэрмін часу спаілі індзейцаў, чукчаў, эскімосаў й яшчэ шмат невядомых малых народаў. Абкатка чуда зброі вялась не толькі на замежніках але й на уласным насельніцтвам. Зацішак у выглядзе сухіх законаў дабіваў астаткі выжыўшых і іх грошы ды скарб перацікаў у кішені пераможцаў.
Манаполія на продаж, сістэма штрафаў, прымушаннае лячэньне ў летніх трудавых лагерах – і як гаворыцца карабель плыве… і сьпіваецца.
Плецэбы няма, ды ніхто з чынуш і крока не зробіць каб аздаравіць чуда-нацыю. У спартыўных палацах фантомы супраць мертвыя душ.завірухай завеяй намятаюць сьнежнай каралеве шэраговый ільдзяны кім, а шмурдзяк коштуе танней чым шайба, валанчык ці флікер. Бухнуць ці паесьці? Бухнуў і як паеў – жыццёвае крэда рабацяг ды студэнтаў.

Зброя супраць рэжыму?

Зброя супраць рэжыму?

Шмат хто жыве па-за мяжой гною, але там й хаваецца панацэя ад неўміручай хваробы – грыб гнайнік (капрынус). Выгляд у яго звычайнай паганкі яле ў народнай фунгатэрапіі якасьці гэтага, вельмі распаўсюджанага прыгажуна, на асаблівам рахунку. Ён як гэндальф белы-патлаты, выглядае з-за кучы й падобны на паветраннае пірожаннае на палачцы, пакрытае буйнымі лускавінкамі з адценнем охры, ці як гэндальф, шэры прадчуваючы бойку у смяротнай пячоры ляціць на халве-самалеце на дапамогу хобітам півасмоктам. Гэты грыб вельмі далікатны, салодкі й прыемны на густ, але на звычайнага алкаголіка дзейнічае вельмі прыхільна. Спачатку запал, моцнае сэрдцагрукаванне і напрыканцы чароўная млявасьць адкруціць прагу алкагаліста-пятачка сябраваць з ненаедным спірытусам вінні. Й таму невялічкі дадатачак грыба-гнайніка ў страву, любіцелю бухнуць з панядзелку, вывядзе недарэку на чыстыя вантробы.
А калі чуда грыб міксаваць у хлеба-булачныя, мяса-малочныя ды іншыя гастранамічныя вырабы на дзяржаўнам ўзроўні? А калі, наадварот, нехта паласатадзядзясэмавы ў сваіх мэтах вымушыць грыб-асвабадзіцель ламаць “камарынскую” пад уласную дуду. Выхада два ці краіна цьвярозая, ці народ не пайме “усяленскае атручыванне з-за неякаснага алкаголю” і за тыдзень падзе крывавы шмурдзякова-гарэлачны рэжым дня.

Ваш  уласны  знахерЪ
Ярыла Пшанічны +


Добавить статью в закладки

Comments are closed.